CZŁOWIEK JEST OSOBĄ

Karol Wojtyła

Karol Wojtyła (1920–), Ojciec Święty Jan Paweł II, etyk, największy polski Personalista. Opublikawał: Osoba i czyn (Kraków 1969) i Miłość i odpowiedzialność (Lublin 1960), w których sformułował koncepcję normy personalistycznej.

„Zainteresowanie człowiekiem jako osobą było we mnie bardzo dawno”.

„Osoba jest takim bytem, że właściwym do niej odniesieniem jest miłość” (Jan Paweł II, Przekroczyć próg nadziei).

Osoba ludzka jest jednym z elementów doktryny Soboru Watykańskiego II. Chociaż żadna z przygotowanych konstytucji czy dekretów nie ma wprost za temat osoby ludzkiej, to jednak tkwi ona bardzo głęboko w całej nauce tego Soboru, która powoli wyłania się na warsztacie naszej kilkuletniej już pracy. Sobór bezpośrednio wyraża się w swym nauczaniu. Nauczanie jest jego działaniem, z kolei jego nauczanie ma przeniknąć do świadomości Kościoła i wyrażać się w działaniu Kościoła. Trzeba, aby osoba ludzka miała odpowiednią dla siebie pozycję w nauczaniu Soboru, skąd wypłynie jej właściwa pozycja w działaniu Kościoła; będzie to ogromny wkład, gdy chodzi o duszpasterski cel Soboru. Stosunek do człowieka jako osoby kształtuje się na warsztacie Soboru na podstawie doświadczenia i Objawienia. Doświadczenie to wydaje się ogromne. Pomijając już stronę historyczną: tyle wieków istnienia Kościoła – weśmy pod uwagę samą współczesność: tylu duszpasterzy, których podstawowym powołaniem jest kontakt z osobą ludzką. Można śmiało powiedzieć, że poprzez nich Sobór wpatruje się w człowieka współczesnego we wszystkich prawie narodach, a oprócz tego w tylu systemach ekonomicznych, spoπecznych, politycznych.

Całość tekstu znajduje się w wersji drukowanej, którą można zamówić pod adresem: http://www.personalizm.pl/ksiegarnia/.