RELIGIA NATURALNA A RELIGIA OBJAWIONA

John Henry Newman

John Henry Newman (1801-1890), wielki konwertyta Anglii, według Jana Pawla II geniusz, chrzescijański personalista, który użył zwrotu „metoda personacji” w swoim kazaniu uniwersyteckim w Oksfordzie na temat „Religii naturalnej i Religii Objawionej” (1830).

Opublikował O rozwoju doktryny chrześcijańskiej (1845) i autobiografię Apologia pro vita sua (1864). W roku 1879 Newman został mianowany kardynałem przez Leona XIII.

„Cor ad cor loquitur” (Rzym, marzec 1879).

To wam oznajmiamy, co było od początku, cośmy usłyszeli o Słowie Życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce – bo Życie objawiło się. Myśmy je widzieli, o nim świadczymy i głosimy wam Życie Wieczne, które było w Ojcu, a nam zostało objawione – oznajmiamy wam, cośmy ujrzeli i usłyszeli, abyście i wy mieli współuczestnictwo z nami (1 J 1, 1-3).

Podstawowym zamiarem Wcielenia naszego Zbawiciela, na ile zostaliśmy dopuszczeni do poznania tego misterium, było pojednanie nas z Bogiem i uzyskanie dla nas życia wiecznego dzięki cierpieniu i śmierci Chrystusa. Cel ten został osiągnięty, gdy wyrzekł On ostatnie słowo: „Wykonało się” (J 19, 30), i oddał ducha.

Lecz zmartwychwstając ze śmierci do życia, okazał nam On dwa dodatkowe akty łaski, które przygotowują nas do przyszłej szczęśliwości w niebie, jak i naszego własnego zmartwychwstania. Potwierdzeniem tych łask stał się właśnie ten cud Zmartwychwstania.

Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego (Mt 28, 19).

Całość tekstu znajduje się w wersji drukowanej, którą można zamówić pod adresem: http://www.personalizm.pl/ksiegarnia/.