OSOBA LUDZKA PRZED NARODZENIEM

Zbigniew Banaczek

Zbigniew Banaczek (1947–), profesor nadzwyczajny Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach, Ordynator Oddziału Położniczo-Ginekologicznego Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Radomiu. Przewodniczący oddziału radomskiego i członek zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Główne zainteresowania: patologia ciąży i porodu – endoskopia ginekologiczna.

Współautor książki: Wybrane zagadnienia z psychologii prenatalnej (Radom 2000).

„Bijące serce w łonie kobiety czyni ją na zawsze matką”.

„Od chwili zapłodnienia komórki jajowej rozpoczyna się życie, które nie jest ani życiem ojca, ani matki, ale nowej istoty ludzkiej, które rozwija się samoistnie. Nie stanie się nigdy człowiekiem, jeżeli nie jest nim od początku”.

Życie osobnicze, czyli ontogeneza, rozpoczyna się od momentu zapłodnienia i trwa aż do śmierci.

Rozwój ontogenetyczny człowieka można podzielić na dwa zasadnicze okresy:
1. życie w łonie matki (wewnątrzmaciczny lub prenatalny),
2. rozwój po urodzeniu (postnatalny).

W rozwoju prenatalnym organizmu ludzkiego wyróżnia się trzy okresy:

1. Okres przedzarodkowy

– od zapłodnienia do ok. 3 tygodnia (21 dnia).
W tym czasie zygota, poprzez stadia moruli, blastocysty, przekształca się w tarczkę zarodkową składającą się z trzech listków zarodkowych (ektoderma, endoderma, mezoderma).

Całość tekstu znajduje się w wersji drukowanej, którą można zamówić pod adresem: http://www.personalizm.pl/ksiegarnia/.