PIERWSZE UŻYCIE SŁOWA PERSONALIZM

Friedrich Daniel Schleiermacher

Friedrich Daniel Schleiermacher

Friedrich Daniel Schleiermacher (1768 – 1834), niemiecki teolog, filozof i filolog klasyczny. W swojej najsławniejszej książce Über die Religion. Reden an die Gebildeten unter ihren Verächtern (Mowy o religii do ludzi wykształconych spośród tych, którzy nią pogardzają, Kraków 1995), napisanej w roku 1799 w formie osobistego wyznania wiary, Schleiermacher użył po raz pierwszy w historii terminu personalizm (der Personalismus). Friedrich Daniel Ernst urodził się 21 listopada 1768 roku w Breslau na Śląsku, czyli we Wrocławiu. Jego rodzicami byli pastor Gottlieb, kapelan wojskowy i Katharina-Maria. Friedrich miał starszą siostrę – Charlotte i młodszego brata – Karola.

Do jego wybitnych prac należą: Monologen, 1800 (Monologi), Kurze Darstellung des theologischen Studiums, 1810 (Krótkie przedstawienie studium teologicznego) i dogmatyka Der christliche Glaube nach den Grundsätzen der ewangelischen Kirche, 1821 – 1822 (Wiara chrześcijańska według zasad Kościoła ewangelickiego).

Personalizm i przeciwstawny mu panteistyczny sposób myślenia w religii”.

Wszystkie zróżnicowania religii w ogóle, na które gdzieniegdzie zwracałem waszą uwagę, w równie małym stopniu wystarczają, by ukształtować formę całkowicie określoną jako indywiduum (ein Individuum). Owym trzem tak często przytaczanym sposobom widzenia wszechświata (das Universum) - jako chaosu, jako systemu i jako elementarnej wielości – również daleko jest do tego, żeby być konkretnymi i określonymi religiami.

Całość tekstu znajduje się w wersji drukowanej, którą można zamówić pod adresem: http://www.personalizm.pl/ksiegarnia/.