PERSONALIZM STANU RYCERSKIEGO

Edward Ozorowski

Edward Ozorowski (1941-), biskup, wybitny personalista polski. Święcenia kapłańskie otrzymał 23 czerwca 1964 roku z rąk Bpa W. Suszyńskiego. Sakrę biskupią przyjął w Białymstoku, 29 kwietnia 1979 roku, z rąk Abpa Henryka Gulbinowicza. W roku 1970 obronił doktorat z teologii dogmatycznej u Ks. Prof. W. Granata (KUL). Dorobek naukowy Bpa Prof. E. Ozorowskiego obejmuje około 1100 pozycji, w tym ponad 20 książek, m.in.: Kościół. Zarys eklezjologii katolickiej (Wrocław 1984); Maryja w misterium Chrystusa, Kościoła i narodu (Białystok 1995); Wierzę w Boga Ojca (Białystok 1999); Słownik małżeństwa i rodziny (Warszawa 1999) i Człowiek drogą Kościoła (Białystok 2003).

Powstanie pisma Personalizm jest wydarzeniem niezwykłym.

Rycerstwo nabrało szczególnego znaczenia w średniowieczu. Powstawały wtedy zakony rycerskie, których członkowie prowadzili akcje misyjne, strzegli miejsc świętych lub oddawali się innym szlachetnym zajęciom. Powstał swoisty ideał rycerza – człowieka, który ceni honor, postępuje szlachetnie i potrafi nawet życie swoje poświęcić służbie wyższym wartościom. Dziś, to, co było związane z czasem i miejscem w rycerstwie, przeminęło, pozostało natomiast to, co było uniwersalne i jakby ponadczasowe. Odnowione zakony rycerskie poszukują dla siebie wzorca. Najczęściej w tym sięgają do początków, usiłując historycznym modelom nadać nową aktualność. Wydaje się przy tym, iż można znaleźć kryterium, godzące przeszłość z teraźniejszością, według którego budowałoby się potrzebny wzorzec.

Całość tekstu znajduje się w wersji drukowanej, którą można zamówić pod adresem: http://www.personalizm.pl/ksiegarnia/.