PERSONALIZM MAXA SCHELERA

Stanisław Kurlandzki

Stanisław Kurlandzki (1928- ), marianin, personalista w etyce. Święcenia kapłańskie otrzymał 26 czerwca 1955 roku z rąk Bpa Antoniego Pawłowskiego we Włocławku. Studia specjalistyczne z metaetyki ks. Stanisław odbył na KUL-u pod kierunkiem Kard. Karola Wojtyły (1966-1969), który był promotorem jego pracy magisterskiej z Maxa Schelera (1970).

Od kilkunastu lat zajmuje się sprawami misji. Opracował i wydał: Jan Glica MIC, Oczarowany misjami. Listy z Brazylii, (Warszawa 1996); Stefan Szwajkowski MIC, M. Szczepaniak, Dziennik misjonarza. Listy z Brazylii (Warszawa 1997); Lilia Danilecka, Duszy zabić nie mogą. Marianie na Białorusi i w Mandżurii (Warszawa 2000); S. Kurlandzki, L. Danilecka, Panie, do kogóż pójdziemy? Marianie na Ukrainie (Warszawa 2001); S. Kurlandzki, L. Danilecka, Doświadczenie Kazachstanu (Warszawa 2002).

Ks. Kurlandzki MIC opublikował: Koncepcja doświadczenia moralnego u Maxa Schelera (Warszawa 2003).

Wszystko dla Niepokalanej!

W pracy Koncepcja doświadczenia moralnego u Maxa Schelera najpierw staraliśmy się ukazać teorie doświadczenia fenomenologicznego Schelera jako typu poznania specyficznie różnego od wszelkich innych rodzajów poznawczych doświadczeń.

TEORIOPOZNAWCZY CHARAKTER DOŚWIADCZENIA MORALNEGO

W przekonaniu Schelera doświadczenie fenomenologiczne dotyczy wszystkich możliwych przedmiotów. Jeżeli tak jest, to ma ono zastosowanie także w poznawczym ujęciu faktów moralnych, ale w takim miejscu powstaje pytanie: czy takie fakty (pzredmioty) w ogóle istnieją i gdzie należy ich szukać?

Całość tekstu znajduje się w wersji drukowanej, którą można zamówić pod adresem: http://www.personalizm.pl/ksiegarnia/.