PERSONALIZM TOMISTYCZNY

Karol Wojtyła

Karol Wojtyła (1920-2005), Jan Paweł II Wielki, Ojciec Święty w epoce globalizacji i personalizacji (Gaudium et spes, 6). W czsie obrad Soboru Watykańskiego II Bp Karol Wojtyła prezentował personalizm. Personalizm etyczny Karola Wojtyły łączy tomizm (obiektywność osoby) i fenomenologię (subiektywnośc osoby). W książkach Miłości i odpowiedzialność (Lublin 1960) oraz Osoba i czyn (Kraków 1969) Wojtyła sformułował normę personalistyczną, która polega na tym, że jedynym odniesieniem do osoby jest miłość / miłować: “Tak jak miłość jest największym przykazaniem w odniesieniu do Boga - Osoby, tak tez miłość jest fundamentalnym obowiązkiem w odniesieniu do osoby ludzkiej, stworzonej na obraz i podobieństwo Boga” (Pamięć i tożsamość, Kraków 2005).

Persona est perfectissimum ens
Św. Tomasz z Akwinu

Święty Tomasz znał pojęcie osoby i określał je w sposób bardzo jasny, inna rzecz natomiast, czy znał problem personalizmu i czy ten problem stwaiał w sposób równie jasny jak problem osoby.

1. Uwaga wstępna

Słusznie jednak można rozumować, że skoro św. Tomasz tak jasno stawiał problem osoby, to przez samo to już dostarczył co najmniej punktu wyjścia dla całego personalizmu.

Całość tekstu znajduje się w wersji drukowanej, którą można zamówić pod adresem: http://www.personalizm.pl/ksiegarnia/.