SUBIEKTYWNOŚĆ A SUBIEKTYWIZM
Karol Wojtyła
Karol Wojtyła (1920-), Ojciec Święty Jan Paweł II Wielki, Personalista w etyce, który doświadczył dwóch totalitaryzmów: hitleryzmu i komunizmu. Rozprawa habilitacyjna Karola Wojtyły Ocena możliwości zbudowania etyki chrześcijańskiej przy założeniach systemu Maxa Schelera (Lublin 1959) stanowi studium personalizmu etycznego.
Kardynał Karol Wojtyła brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II (1962-1965). Kiedy był komentowany Schemat 13, który potem stał się Konstytucją duszpasterską o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes, Biskup Karol Wojtyła mówił o personalizmie.
„Subiektywność a subiektywizm” pochodzi z książki Kardynała Karola Wojtyły Osoba i czyn (Kraków 1969), która powstawała w okresie Soboru Watykańskiego II.
„Kościół, który z racji swego zadania i kompetencji w żaden sposób nie utożsamia się ze wspólnotą polityczną, ani nie wiąże się z żadnym systemem politycznym, jest zarazem znakiem i zabezpieczeniem transcendentnego charakteru osoby ludzkiej”. (Gaudium et spes, 76)
Analizy przeprowadzone dotychczas umożliwiają postawienie tego problemu, a nawet pośrednio tego się domagają. Chodzi o jasne odróżnienie subiektywności człowieka, którą tutaj zajmujemy się wraz z analizą świadomości – od subiektywizmu jako pewnej postawy myślowej, której stanowczo chcemy uniknąć. Stwierdzenie subiektywności człowieka–osoby posiada podstawowe znaczenie dla realizmu – i właśnie obiektywizmu naszego studium.
Całość tekstu znajduje się w wersji drukowanej, którą można zamówić pod adresem: http://www.personalizm.pl/ksiegarnia/.