PERSONALIZM
Emmanuel Mounier
Emmanuel Mounier (1905-1950), personalista francuski, założyciel i Redaktor pisma „Esprit” (1932). Urodził się w Grenoble 1 kwietnia 1905 r., studiował filozofię pod kierunkiem Jacquesa Chevaliera, ucznia Henri’ego Bergsona. W 1927 r. Mounier przybywa do Paryża, gdzie kontynuuje studia filozoficzne na Sorbonie. Jego przyjaciółmi byli J. Maritain, J. Danielou, M. Bierdiajew i G. Marcel. W 1935 r. żeni się z Paulette Leclercq i przenoszą się do Brukseli, mają trzy córki.
Z powodu współpracy z ruchem oporu rok 1942 Mounier spędza w więzieniach. Po wojnie wraca do Paryża i organizuje w Chatenay pod Paryżem dom miesięcznika „Esprit”. Odwiedza Belgię, Szwajcarię, Niemcy, Włochy, Anglię, Polskę (1946), Austrię, Danię, Szwecję, Norwegię i Afrykę Środkową. Umiera nagle w nocy 22 marca 1950 r. na atak serca.
Pośród 15 książek Mouniera na szczególną uwagę zasługują: Révolution personnaliste et communautaire (Paris 1934); Manifeste au service du personnalisme („Esprit”, Paris 1936); Wprowadzenie do egzystencjalizmów, Kraków 1964); Co to jest personalizm? Kraków 1960) i Le personnalisme (Paris 1950).
Osoba ludzka ma wymiar indywidualny i komunitarny.
Słowo “personalizm” (‘personalisme’) używane jest od niedawna. Od czasu kiedy w roku 1903 Renouvier wprowadził je na oznaczenie swojej filozofii, popadło w zapomnienie. Posługiwało się nim wielu Amerykanów po użyciu go przez Walta Whitmana w jego Democratic Vistas (1867). Słowo to zjawiło się ponownie we Francji około roku 1930, aby określić - w zupełnie odmiennym klimacie - początkowe poszukiwania pisma “Esprit” i kilku ugrupowań zbliżonych (”Ordre Nouveau” itd.), podjęte wobec politycznego i duchowego kryzysu, jaki wybuchł wówczas w Europie.
Całość tekstu znajduje się w wersji drukowanej, którą można zamówić pod adresem: http://www.personalizm.pl/ksiegarnia/.